السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
329
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
لجذمتنى ، و عصيتك بفرجى ، و لو شئت و عزّتك لعقّمتنى ، و عصيتك بجميع جوارحى الّتى أنعمت بها علىّ ، و ليس هذا جزائك منّى . » - پروردگارا ، با زبانم نافرمانىات نمودم ، به عزّتت سوگند ، اگر خواسته بودى مسلّما لالم نموده بودى ، با ديدهام معصيت تو را نمودم ، به عزّتت سوگند ، اگر خواسته بودى بىگمان نابينايم فرموده بودى ، با گوشم نافرمانى تو را نمودم ، به سربلندىات سوگند ، اگر مشيّتت تعلّق گرفته بود حتما ناشنوايم نموده بودى ، با دستم معصيت تو را نمودم ، به سرافرازىات سوگند ، اگر خواسته بودى مسلّما دست مرا شل و خشك فرموده بودى ، با پايم معصيت نمودم ، به عزّتت سوگند اگر خواسته بودى آن را قطع [ و يا به بيمارى جذام گرفتارم ] نموده بودى ، با عورتم معصيت تو را نمودم ، به عزّتت سوگند ، اگر مىخواستى مسلّما نازايم مىفرمودى ، با تمام اعضا و جوارحم كه به من ارزانى داشتى گناه تو را نمودم ، و هيچ كدام از اينها عكس العمل مناسب تو نبود . راوى گويد : شمردم حضرت هزار بار « العفو » فرمود ، سپس طرف راست صورت خود را بر زمين گذاشت ، و شنيدم كه با صداى حزن آلود سه بار فرمود : « بؤت إليك بذنبى ، عملت سوءا ، و ظَلَمْتُ نَفْسِي ، فَاغْفِرْ لِي ، فإنّه لا يغفر الذّنوب غيرك ، يا مولاى ، [ يا مولاى . ] » - در نزد تو به گناهم اعتراف نمودم ، عمل زشت انجام دادم و به خود ستم نمودم ، پس مرا بيامرز ، كه جز تو گناهان را نمىآمرزد ، اى مولاى من ، [ اى آقاى من ] . سپس طرف چپ صورت خود را به زمين گذاشت ، شنيدم كه سه بار فرمود : « ارحم من أساء و اقترف ، و استكان و اعترف . » - رحم آر بر كسى كه عمل بد انجام داده و مرتكب گناه شد ، و فروتنى و خاكسارى نموده و اعتراف كرد . سپس از سجده سر برداشت . » اعمال بعد از سجدهء شكر 30 - وقتى سر از سجده برداشتى ، آنچه را كه در روايت آمده بگو . پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هماره وقتى مىخواست از جايى كه نماز خوانده بود برخيزد ، دست راستش را بر